<نوخۇت>>

بىر زامانلاردا بىر شاھزادە بىر شاھزادە بىلەن توي قىلماقچى بولغان، ئەمما ئۇ ھەقىقىي شاھزادە بولۇشى كېرەك ئىدى. ئۇ بىر شاھزادە تېپىش ئۈچۈن دۇنيانىڭ ھەرقايسى جايلىرىغا ساياھەت قىلغان، ئەمما ھېچ يەردىن ئۆزى خالىغاننى تاپالمىغان. شاھزادىلەر يېتەرلىك ئىدى، ئەمما ئۇلارنىڭ ھەقىقىي شاھزادە ياكى ئەمەسلىكىنى بىلىش تەس ئىدى. ئۇلاردا ھەمىشە بولۇشى كېرەك بولغاندەك ئەمەس بىر نەرسە بار ئىدى. شۇڭا ئۇ ئۆيىگە قايتىپ كېلىپ قايغۇردى، چۈنكى ئۇ ھەقىقىي شاھزادىنىڭ بولۇشىنى ناھايىتى ئارزۇ قىلاتتى.

بىر كۈنى كەچتە قاتتىق بوران چىقىپ، گۈلدۈرماما چېقىپ، چاقماق چېقىپ، قاتتىق يامغۇر ياغدى. شەھەر دەرۋازىسىدا تۇيۇقسىز بىر ئاۋاز ئاڭلاندى، پادىشاھ ئىشىكنى ئېچىش ئۈچۈن باردى.

دەرۋازىنىڭ ئالدىدا بىر خانىش تۇراتتى. لېكىن، خۇداغا شۈكرى! يامغۇر ۋە شامال ئۇنى قانداق گۈزەل قىلىپ كۆرسەتكەنلىكىدىن دېرەك بېرىدۇ. سۇ چېچى ۋە كىيىملىرىدىن ئېقىپ چۈشتى، ئاياغلىرىنىڭ ئۇچىغا ئېقىپ، يەنە تاپىنىدىن ئېقىپ چۈشتى. شۇنداقتىمۇ ئۇ ئۆزىنىڭ ھەقىقىي خانىش ئىكەنلىكىنى ئېيتتى.

«ياخشى، بۇنى تېزلا بىلىۋالىمىز» دەپ ئويلىدى موماي خانىش. لېكىن ئۇ ھېچنېمە دېمەي، ياتاق ئۆيىگە كىرىپ، كارىۋاتتىكى بارلىق كارىۋاتلارنى ئېلىۋېتىپ، ئاستىغا بىر نوخۇت قويدى، ئاندىن يىگىرمە دانە كارىۋاتنى ئېلىپ، ئۇلارنى نوخۇتنىڭ ئۈستىگە قويدى، ئاندىن يىگىرمە دانە ياتاقنى كارىۋاتنىڭ ئۈستىگە قويدى.

شاھزادە پۈتۈن كېچە يېتىپ ئۇخلاشقا مەجبۇر بولدى. ئەتىگەندە ئۇنىڭدىن قانداق ئۇخلاپ قالغانلىقى سورالدى.

«ۋاي، ناھايىتى يامان!» دېدى ئۇ. «مەن پۈتۈن كېچە كۆزۈمنى ئاران يۇمدۇم. كارىۋاتتا نېمە بارلىقىنى پەقەت خۇدا بىلىدۇ، لېكىن مەن قاتتىق نەرسىنىڭ ئۈستىدە ياتاتتىم، شۇڭا پۈتۈن بەدىنىم قارا ۋە كۆك رەڭگە كىرىپ كەتكەنىدىم. بۇ قورقۇنچلۇق!»

ئەمدى ئۇلار ئۇنىڭ ھەقىقىي خانىش ئىكەنلىكىنى بىلدى، چۈنكى ئۇ يىگىرمە كارىۋات ۋە يىگىرمە كارىۋاتنىڭ ئىچىدىن پۇرچاقنىڭ پۇرچىقىنى ھېس قىلغانىدى.

پەقەت ھەقىقىي خانىشتىن باشقا ھېچكىم بۇنداق سەزگۈر بولالمايدۇ.

شۇڭا شاھزادە ئۇنى خوتۇن قىلىپ ئالدى، چۈنكى ئۇ ھازىر ئۆزىنىڭ ھەقىقىي بىر شاھزادىسى بارلىقىنى بىلەتتى. نوخۇت مۇزېيغا قويۇلدى، ئەگەر ھېچكىم ئوغرىلىمىغان بولسا، ئۇنى ھازىرمۇ شۇ يەردە كۆرگىلى بولىدۇ.

مانا، بۇ ھەقىقىي ھېكايە ئىكەن.